UWAGA! Post zawiera spoilery!
Nie było jeszcze północy, cały następny dzień spędzam w samochodzie jako pasażer, czemu by więc nie zarwać nocki, skoro tak dobrze gryzie?
No to lecimy na Siarę. Znowu poczwórna ekipa dobrana tak, by ładnie poaawansować,. Myśli o tym, że wszystko wydaje się proste, jestem pewny swoich planszówkowych umiejętności, a gra może jest nieco przeszacowana ze swoją trudnością na BGG. Zasad jest dużo, przyznaję. Dużo gogluję by upewnić się, że ta akcja lub symbol na pewno tak działają. Dodatkowe opancerzenie statku nie uratowało przed wypadnięciem jednego ekwipunku, którego tak najbardziej chciałem przypilnować, że użyję na tej misji.
Ostatecznie użyłem tylko apteczki. Bo nie doczytałem, że jedna z postaci odrzuca wyniki kości zagrożenia swoimi ładunkami. Burza piaskowa szalała po powierzchni planety i to nie do końca w sposób jakiego chciała jej mechanika, bo nie przypilnowałem dokładnie numeru pól. Tańczyła idealnie po tych polach, w które celowałem po opuszczceniu statku, no ale co tam odrzucanie kości, jakoś będę lawirował.
Sprawy nabrały złego obrotu, gdy jeden z testów który miał pójść na ciasno z potencjalnym przerzutem (który też się nie udał) i oblazły mnie robale. Nie mogę odlecieć dopóki się ich nie pozbędę, więc Naukowiec zawrócił, żeby pomóc to ogarnąć. Udało się na ostatnią chwilę, bo kości dwóch pierwszych testów negowały same siebie i progres rozwiązywania był żaden. Bo szkoda mi było czasu, żeby dociągnąć jakąś kartę z przerzutem. Tymczasem na drugiej stronie planety…
Obudził się Molibdenowy Janusz. Największa figurka z Zagrożeń, aż dziwne, że kiedy pacnął to cieszyłem się, że nie jest Burzą Piaskową. Ta powinna zejść, czego nie doczytałem, bo przecież jest już grubo po północy. Goni mnie Janusz, Burza wydmuchuje mi większość kości z kieszeni kiedy biegnę pomóc pozabijać te smolone komary. A zegar Warunków Globalnych tyka, kartę z cofnięciem już odrzuciłem, Wydarzenia ciągle nie pasują do symbolu lokacji.
O tym, że do misji jest przypisana karta Awansu przypomniałem sobie dopiero, kiedy kazano mi ją odwrócić. Całe szczęście, że dotarło do mnie dostatecznie wcześnie, że mam po prostu podwinąć ogon i zwiewać. I przez to, że ze zmęczenia byłem daleki od bycia optymalnym, pomyliłem się mocno w zasadach, a RNG mi nie sprzyjało przez sporo czasu było kilka momentów, że nikt z czwórki nie wróci.
Prawie tak satysfakcjonujące, jak wynik sylwestrowych Odmętów.